Lasy dostarczają społeczeństwu wielu różnorodnych korzyści. Wśród nich coraz większego znaczenia nabierają funkcje publiczne (pozaprodukcyjne), takie jak zachowanie różnych form życia, ochrona gleb i wód, wpływ na klimat i czystość powietrza, rekreacja i edukacja.
Niezależnie od powyższego Funkcje produkcyjne, to jest dostarczanie przez lasy surowca drzewnego oraz innych pożytków, nadal odgrywa istotną rolę. Pozyskiwanie drewna jest jednak zróżnicowane przestrzennie, ze względu spełnianiane przez lasy funkcje ochronne i socjalne. Użytkowanie zasobów drzewnych jest instrumentem osiągania założonego celu hodowlano-ochronnego z uwzględnieniem wielorakich funkcji lasu. Z drugiej strony przychody ze sprzedaży drewna stanowią główne żródło dopływu środków finansowych umożliwiających realizację niezbędnych prac hodowlano-ochronnych.

Podstawą prawną działania Lasów Państwowych są m. in.:
- ustawa z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz.U. nr 101, poz. 444) wraz z późniejszymi zmianami oraz rozporządzenia wydane z mocy tej ustawy przez Ministra Ochrony Środowiska;
- rozporządzenie Rady Ministrów RP z dnia 6 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej w Lasach Państwowych (Dz. U. nr 134, poz. 692).
Zgodnie z postanowieniem art. 4, ust. 3 ustawy o lasach Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe (PGL LP) zarządza lasami stanowiącymi własność skarbu państwa (bez parków narodowych, zasobów własności rolnej skarbu państwa i objętych użytkowaniem wieczystym). W ramach sprawowanego zarządu LP prowadzą gospodarkę leśną, gospodarują gruntami oraz innymi nieruchomościami i ruchomościami związanymi z gospodarką leśną, a także prowadzą ewidencję majątku skarbu państwa i ustalają jego wartość.

Lasy Państwowe reprezentują skarb państwa w zakresie zarządzanego mienia i działają na zasadzie samodzielności finansowej pokrywając koszty tej działalności z własnych przychodów. Nadzór nad Lasami Państwowymi sprawuje minister środowiska (art. 4, ust. 4 ustawy o lasach). Do głównych zadań Lasów Państwowych nałeży prowadzenie trwale zrównoważonej gospodarki leśnej według planu urządzenia lasu. (...)

Gospodarka Leśna opiera się na kilku zasadniczych filarach - działach nauk leśnych, których wielowiekowe podstawy teoretyczne i praktyczne umożliwiają leśnikom odnoszenie sukcesów. Dzięki temu nasze lasy, na tle pozostałych krajów europejskich, charakteryzuje dobra kondycja i wysoka zasobnoś. To w połączeniu z ciągłym zwiększaniem się powierzchni leśnej podnosi stabilność warunków hydrologicznych i klimatycznych naszego kraju. Do podstawowych dyscyplin nauk lesnych należą:
Hodowla lasu, Ochrona lasu, Użytkownie lasu, Gospodarka łowiecka.